Historia okularów od nowożytności do dziś

Gdy minęło średniowiecze, nastały rewolucyjne czasy dla Europejczyków. Pojawili się najwybitniejsi artyści jak Leonardo da Vinci czy Michał Anioł. Z każdym wiekiem coraz prężniej rozwijała się gospodarka, kultura i wynalazki. Przyszedł też czas na rozwój w dziedzinie optyki. Okulary, jeszcze nie okulary przeciwsłoneczne, stawały się dobrem dla mędrców i przyszłej arystokracji.

Pierwsze dla dalekowidzów

Pierwsze zarejestrowane szkła z XIII i XVI wieku były przeznaczone dla dalekowidzów

Autor zdjęcia: wackystuff

Pierwsze zarejestrowane szkła z XIII i XVI wieku były przeznaczone dla dalekowidzów. Wytwarzano je w Wenecji z kryształów górskich i bery. Rozwijał się handel soczewkami. Wenecki malarz Tommaso da Modena namalował portret kardynała Hudona z Saint-Cher, który miał na nosie okulary, wciąż nie okulary słoneczne (o których tutaj: https://eyewear24.net/pol_m_Okulary-Przeciwsloneczne-386.html). Na poliptyku ołtarzowym z 1403 roku z Hesji namalowane postacie nosiły okulary

Drugie dla krótkowidzów

Na początku XV wieku pojawiły się sferyczne soczewki wklęsłe dla krótkowidzów. Te szkła rozprzestrzeniły się na całą Europę. Zatem pod koniec średniowiecza okulary korekcyjne nie stanowiły już niczego wyjątkowego. Były lupy, binokle, monokle i okulary z rączką do trzymania – lorgnony.

Trzeci krok to zauszniki

Choć okulary słoneczne jeszcze nie były noszone, starano się ułatwić życie okularnikom. Szkła, które nie trzeba było podtrzymywać, stanowiły kłopot. W XVI wieku nadeszło wybawienie. Hiszpańscy rzemieślnicy zaczęli przytwierdzać jedwabne tasiemki z pętelkami do zewnętrznej krawędzi metalowych oprawek. Zakładano je z tyłu głowy. W XVII wieku zamieniono pętelki z ceramicznymi ciężarkami, w latach 60 tego wieku wynaleziono sztywne załączniki połączone z oprawkami.

Czwarty to rozwój soczewek

Były już odpowiednie szkła dla osób z wadą wzroku. Nie było jednak takich do astygmatyzmu – w 1827 roku skonstruował je angielski wynalazca George Biddel Airy. Okulary korekcyjne dwuogniskowe są dziełem Benjamina Franklina z 1784 roku.

Okulary słoneczne – start

Dopiero pod koniec XVIII wieku pojawiły się okulary przeciwsłoneczne. Sklep optyczny sprzedawał szkła przyciemniane dla chorych na syfilis. Masową produkcję rozpoczęli Amerykanie w 1929 roku. W Polsce szkła korekcyjne i przeciwsłoneczne były sprzedawane na masową skalę przez zakłady katowickie IWOKA, po wojnie OPTA. Po II wojnie światowej powstała też Jeleniogórska Wytwórnia Optyczna. Wtedy każdy mógł nabyć okulary przeciwsłoneczne. Sklep optyczny w każdym mieście miał odpowiedni – może nie taki duży jak dzisiaj – asortyment i jakość życia okularników poprawiła się.